Dolna Wilda z lotu ptaka
Charakterystyczna kamienica w pruskim stylu
Wilda – dzielnica Poznania, została włączona w granice miasta 1 kwietnia 1900 roku. Od czasu, kiedy była wsią książęcą, wymienioną w przywileju lokacyjnym Poznania (rok 1253) do chwili inkorporowania, przechodziła nie tylko przekształcenia własnościowe, ale także demograficzne, gospodarcze i przestrzenne. W końcu XIX wieku, kiedy nastąpiło gwałtowne przyspieszenie, przeobraziła się z podmiejskiej rolniczej wsi w przemysłowe zaplecze Poznania.
Historia[]
Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.
W 1529 roku włodarze miejscy nabyli z rąk swoich mieszczan Wildę, będącą wówczas obszernym folwarkiem nie posiadającym własnych chłopów[1].
Na Wildzie
Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji.
Nie dodawaj tutaj obiektów - załóż nową stronę z obiektem, który chcesz dodać i w kategoriach podaj wszystkie ulice przy których się znajduje. Obiekt automatycznie pojawi się pod mapką ulicy.
Komunikat o braku wyników oznacza, że nie ma jeszcze strony obiektu znajdującego się przy danej ulicy.
- Budka z kurczakami przy Rynku Wildeckim
- Budynek "Wolni i Solidarni"
- Budynek Szkoły Gminnej przy Rynku Wildeckim
- Budynek na rogu Pamiątkowej i Filareckiej
- Budynek przy ul. Chłapowskiego 23
- Budynek przy ul. Dolina 4
- Cmentarz Parafii Bożego Ciała
- Dom Starców na Wildzie
- Figurka Św. Teresy przy ul. Langiewicza
- Kamienica Chłapowskiego 9, Dąbrówki 1-2
- Kamienica fachwerkowa na rogu Sikorskiego i Przemysłowej
- Kamienica fachwerkowa na rogu Wierzbięcice i Św. Czesława
- Kamienica na rogu Chwiałkowskiego i Górna Wilda
- Kamienica przy ul. Langiewicza 17 – Dąbrówki 13-16 – Chłapowskiego 8
- Kapliczka Serca Jezusowego przy Dolnej Wildzie
- Kino Wilda
- Koszary 29 Batalionu Pionierów
- Kościół Maryi Królowej
- Kościół Zmartwychwstania Pańskiego
- Las Dębiński
- Most Dębiński
- Mural ku czci ofiar Poznańskiego Czerwca 1956
- Młodzieżowy Dom Kultury nr 1
- Młyn Hermanka
- Największe podwórze w Europie
- Ortopedyczno-rehabilitacyjny szpital kliniczny im. Wiktora Degi
- Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich
- Park Jana Pawła II
- Politechnika Poznańska
- Pomnik Pyry
- Poznań Dębina
- Pętla Łęgi Dębińskie
- Rynek Wildecki
- Skwer Anny Siwczyk
- Skwer Bogdana Jańskiego
- Skwer Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata
- Szkoła Podstawowa Nr 21
- Szubienica
- Targowiska na Bema
- Ulica 28 Czerwca 1956 r.
- Ulica Antoniego Kosińskiego
- Ulica Antoniego Kotowicza
- Ulica Antoniego Madalińskiego
- Ulica Azaliowa
- Ulica Barska
- Ulica Bluszczowa
- Ulica Bohaterów Westerplatte
- Ulica Bzowa
- Ulica Bławatkowa
- Ulica Błońska
- Rynek Wildecki
- Główny plac dzielnicy z kościołem, gmachami użyteczności publicznej i szeregiem pięknych kamienic, dzielił ją na dwie różniące się części - reprezentacyjną, zamieszkałą przez elity społeczne i inteligencję, oraz fabryczną i proletariacką. W latach międzywojennych wypracowany został ostateczny kształt Wildy jako dzielnicy Poznania, a wybuch II wojny światowej zakończył proces jej integracji z poznańską aglomeracją.
Źródła[]
- ↑ Jeżyce przed Bambrami (XVI-XVII w.) w: „Kronika Miasta Poznania” nr 2/2000, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 2000.