|
Ulica Romana Dmowskiego - biegnie od Rynku Łazarskiego do ulicy Czechosłowackiej (końcowy odcinek nieutwardzony). Jej przedłużeniem w kierunku północnym jest ulica Antoniego Małeckiego.
Historia[]
Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.
Północny odcinek współczesnej ulicy Dmowskiego (do Hetmańskiej) został włączony w granice miasta w roku 1900 pod nazwą Humboldtstrasse (pol. ulica Humboldta). 5 stycznia 1920 r. jego patronem został Onufry Kopczyński[1].
W kwietniu 1951 roku ulice Kopczyńskiego oraz Celestyna i Michała Sokolnickich (powstałe w okresie międzywojennym przedłużenie ulicy Kopczyńskiego w kierunku południowym) zostały połączone i nadano im jako patrona Pawła Findera[2][3].
Obecnego patrona ulica uzyskała po roku 1989.
Obiekty przy ulicy[]
Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.
- nr 5/7
- tzw. „deska” - 11-piętrowy wieżowiec, wybudowany w roku 1978
- nr 35
- Willa "Kazimiera" - najstarszy budynek przy ulicy, wybudowany ok. 1910 r.
- nr 62
- 11-piętrowy wieżowiec, wybudowany w latach 1962-1971 (jako pierwszy na Osiedlu Hetmańskim)
- u zbiegu ulic Hetmańskiej, Dmowskiego i Krauthofera
- projektowane centrum handlowo-usługowo-rozrywkowe Metropolis[4]
Źródła[]
- ↑ Zygmunt Zaleski, „Nazwy ulic w Poznaniu z planem Wielkiego Poznania”, s. 39, Poznań, Magistrat Stołecznego Miasta Poznania, 1926.
- ↑ „Kronika Miasta Poznania” nr 1951/1956, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1956.
- ↑ lazarz.pl - Niegdyś Humboldta, za komuny Findera. Mieści się tutaj "deska" i "Krąg". Najstarsza willa z 1910 r.
- ↑ lazarz.pl - Metropolis będzie mniejsze o połowę. Jego budowa ruszy w przyszłym roku