|
Ulica Kłońska - prowadzi od ulicy Franowo do ulicy Folwarcznej z niewielkim odgałęzieniem po środku jako droga wewnętrzna kilku posesji z własną bramą.
Charakterystyka[]
Nawierzchnia wykonana jest z pozbruku. Na jezdni znajdują się spowalniacze jazdy. Numeracja budynków jest naprzemienna po obu stronach ulicy, patrząc od ul. Franowo nieparzyste po lewej. Orientacja ulicy z północnego zachodu, początkowo minimalnym łukiem, na południowy wschód. Obecnie nie posiada przedłużeń. Najbliższa ulica równoległa to Ternicka. Od strony północnej za pasem zabudowań płynie Zegrzynka (obecnie skanalizowana, bądź wyschnięta). Zabudowę ulicy stanowią domu jednorodzinne. W drugiej połowie, po stronie zachodniej, znajdują się niezagospodarowane działki. Przy końcu, na narożniku z Folwarczną, stoi stary ceglany magazyn, niegdyś prawdopodobnie miejsce przeładunku towarów z pociągów podjeżdżających na bocznicę sięgającą w tym miejscu aż do Kłońskiej.
Nazwa[]
Nazwa ulicy jest odmiejscową nazwą niemotywowaną. Podobnie jak inne nazwy na terenie Franowa nawiązuje do miejscowości na Kresach. Źródłosłowem dla Kłońskiej jest litewska wieś Kłony[1] w dawnym powiecie szawelskim[2].
Historia[]
Ulica Kłońska obecna jest na mapach co najmniej od II wojny światowej[3]. Przed wybudowaniem przez Niemców stacji rozrządowej Poznań Franowo (przed 1942 r.) była znacznie dłuższa i stanowiła całość z obecną Stewnicką Obecne budownictwo willowe nie wskazuje na długą historię zabudowy. Wyjątek stanowi ceglany budynek magazynowy na rogu z Folwarczną.
Przebieg[]
Zobacz też mapę
przygotowaną przez
| zaplecze Wielkopolskiej Gildii Rolno-Ogrodniczej |
||
| ulica Franowo |  |
ulica Franowo |
| numery parzyste |  |
numery nieparzyste |
 |
droga wewnętrzna Kłońska 11 |
|
|
niezagospodarowane działki |
|
|
niegdyś bocznica budynek magazynowy |
|
| ulica Folwarczna |  |
ulica Folwarczna |
| tory kierunkowe stacji rozrządowej Poznań Franowo |
||
Galeria[]
Źrodła[]
- ↑ hasło Kłony w: „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, pod red. B. Chlebowskiego, J. Krzywickiego, E. Sulimierskiego i W. Walewskiego, t. IV, s. 189, Warszawa, 1880-1902.
- ↑ J. Chojnacki, M. Graf, J. Padalak, M. Rutkiewicz-Hanczewska, Z. Zagórski, „Nazewnictwo geograficzne Poznania”, red. nauk. Z. Zagórski, s. 506, Poznań, Wydawnictwo naukowe im. Adama Mickiewicza, 2008, ISBN 978-83-232188-1-4.
- ↑ mapa z 1942 r.
