|
Ulica Łuczkowska - prowadzi od ulicy Franowo do ulicy Folwarcznej.
Charakterystyka[]
Nawierzchnia wykonana jest z pozbruku. Na jezdni znajdują się spowalniacze jazdy. Numeracja budynków jest naprzemienna po obu stronach ulicy, patrząc od ul. Franowo nieparzyste po lewej. Orientacja ulicy z północnego zachodu, początkowo minimalnym łukiem, na południowy wschód. Obecnie nie posiada przedłużeń. Najbliższe ulice równoległe to Ternicka i Łosiowa. Zabudowę ulicy stanowią domu jednorodzinne. W końcowej części ulicy znajdują się działki niezagospodarowane.
Nazwa[]
Nazwa ulicy jest odmiejscową nazwą niemotywowaną. Podobnie jak inne nazwy na terenie Franowa nawiązuje do miejscowości na Kresach. Źródłosłowem dla Łuczkowskiej jest obecnie białoruska wieś Łuczki[1] w dawnym powiecie lidzkim[2].
Historia[]
Ulica Łuczkowska obecna jest na mapach co najmniej od II wojny światowej[3]. Przed wybudowaniem przez Niemców stacji rozrządowej Poznań Franowo (przed 1942 r.) stanowiła całość z obecną ulicą Salicką. Obecne budownictwo willowe nie wskazuje na długą historię zabudowy za wyjątkiem budynku nr 10.
Przebieg[]
Zobacz też mapę
przygotowaną przez
| zaplecze Wielkopolskiej Gildii Rolno-Ogrodniczej |
||
| ulica Franowo |  |
ulica Franowo |
| numery parzyste |  |
numery nieparzyste |
| ulica Folwarczna |  |
ulica Folwarczna |
| tory kierunkowe stacji rozrządowej Poznań Franowo |
||
Galeria[]
Źródła[]
- ↑ hasło Łuczki w: „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, pod red. B. Chlebowskiego, J. Krzywickiego, E. Sulimierskiego i W. Walewskiego, t. V, s. 795, Warszawa, 1880-1902.
- ↑ J. Chojnacki, M. Graf, J. Padalak, M. Rutkiewicz-Hanczewska, Z. Zagórski, „Nazewnictwo geograficzne Poznania”, red. nauk. Z. Zagórski, s. 506, Poznań, Wydawnictwo naukowe im. Adama Mickiewicza, 2008, ISBN 978-83-232188-1-4.
- ↑ mapa z 1942 r.
