Budynek spalarni
Sortownia śmieci przy ulicy Przepadek
Front pieców do spalania śmieci
Budynek spalarni współcześnie
Spalarnia śmieci na Wilczaku - pierwsza w Polsce i w chwili uruchomienia jedna z najnowocześniejszych spalarni śmieci w Europie Środkowej, otwarta w roku 1927 i funkcjonująca do roku 1957.
Budowa i otwarcie[]
Budowę spalarni rozpoczęto w kwietniu 1926 roku wg projektu Stanisława Kirkina. Zbudowana z czerwonej cegły spalarnia została otwarta 4 grudnia 1927 r.
Zainstalowane w niej były nowoczesne w czasach budowy, urządzenia firmy Heenan & Froude z Wielkiej Brytanii. Mimo nie najniższej ceny, władze miejskie postawiły na firmę, która zrealizowała do tego czasu ponad 250 spalarni w skali globu.
Inne budynki[]
Miasto uznało również, że spalarnia powinna być dochodowa, w związku z czym zbudowano również sortownię śmieci (przy ulicy Przepadek) oraz elektrownię. Obok spalarni znajdował się dom administracyjny, portiernia z wagą i dom mieszkalny dla pracowników (zasilane prądem wytworzonym przez turbiny w spalarni). Na Przepadku i przy ulicy Kluczborskiej znajdowały się przeładownie do wywozu śmieci oraz garaże dla samochodów spalarni.
Technika[]
W trakcie segregacji miejskich śmieci przy użyciu elektromagnesów oddzielano odpady metalowe, które następnie wysyłano do przetopu w hutach. Drobne i sypkie odpady (takie jak piasek czy popiół uzyskany przez odwirowanie śmieci w sortowni) sprzedawano rolnikom, którzy używali je do osuszania podmokłych terenów.
Piece spalały odpady w temperaturze do 1100 stopni Celsjusza. Uzyskana przy tym energia była zamieniana przy użyciu turbiny o mocy 300 KW na prąd elektryczny trójfazowy 500V, którego 20% było zużywane na potrzeby własne. Pozostałe 80% było odsprzedawane Elektrowni Miejskiej.
Popioły ze spalarni wykorzystywano w specjalnych liniach produkcyjnych i wykonywano z ich użyciem elementy budowlane (w pobliskim zakładzie wyrobów żużlobetonowych), m.in. płyty chodnikowe, krawężniki i rury kanalizacyjne.
Wywóz śmieci[]
Budowa spalarni spowodowała wprowadzenie w mieście ocynkowanych kubłów na śmieci (110 l) i aparatury do bezpylnego przeładunku, w tym samochodów (po poznańskich ulicach jeździły pierwsze w Polsce śmieciarki). Śmieci wywożono dwa razy w tygodniu, a z restauracji i hoteli codziennie.
Po wojnie[]
Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.
Spalarnia została poważnie zniszczona w czasie II wojny światowej. Prowizorycznie naprawiona w 1955 roku, działała do roku 1957, gdy zamknięto ją z przyczyn ekonomicznych.
Po zamknięciu[]
Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.
W budynku spalarni po jej likwidacji mieściła się siedziba Miejskiego Przedsiębiorstwa Taksówkowego, giełdy Wilmarkt i innych drobnych firm.
Współczesność[]
Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.
Obecnie obiekty spalarni przechodzą rewitalizację z przeznaczeniem na lofty i instytucje kultury.