Budynek Komisji na pocztówce z epoki
Gmach Komisji Kolonizacyjnej po roku 1918 (wówczas siedziba Naczelnej Rady Ludowej)
Siedziba Komisji Kolonizacyjnej w Poznaniu, dziś Collegium Maius
Komisja Kolonizacyjna (Königlich Preußische Ansiedlungskommission in den Provinzen Westpreußen und Posen) - komisja powołania do życia w kwietniu 1886 r. przez Sejm Pruski, z inicjatywy Otto von Bismarcka, mająca na celu wykup ziem w zaborze pruskim będących własnością Polaków. Tereny miały być następnie kolonizowane przez ludność niemiecką. Pracami Komisji kierował nadprezydent prowincji poznańskiej.
Zgodnie z założeniami Komisji, niemieccy rolnicy napływający w okolice Poznania mieli wesprzeć swoimi zakupami i zleceniami niemieckich kupców i rzemieślników, a robotnicy mieli otrzymać zatrudnienie u niemieckich przedsiębiorców zmuszonych dotąd poszukiwać polskich pracowników[1].
W Poznaniu rozparcelowano m.in. ziemie w Pokrzywnie (rok 1905) oraz Krzesinach (rok 1900)[1], gdzie utworzono 40 gospodarstw przeznaczonych dla niemieckich osadników.
Prace komisji[]
Mimo ogromnych sum łożonych przez władze pruskie na wykup ziem (wykupiono ponad 8% całej ziemi Wielkopolski i Pomorza), akcja trwająca 30 lat nie przyniosła spodziewanych efektów. Mieszkańcy Prus niechętnie przenosili się na wschód - szacuję się, że w ten sposób na ziemie polskie przybyło około 22 tysiące rodzin niemieckich. Sami Polacy również aktywnie przeciwdziałali pracom Komisji, tworząc spółki parcelacyjne, oraz poprzez zaangażowanie kółek rolniczych pod patronatem Maksymiliana Jackowskiego.
Budynek[]
Budynek Komisji, z charakterystyczną rotundą, znajduje się przy ulicy Fredry. Obecnie mieści się w nim Collegium Maius.
Źródła[]
- ↑ 1,0 1,1 Parafia ewangelicka w Starołęce i Krzesinach (1907-1945) w: „Kronika Miasta Poznania” nr 4/2009, „Starołęka, Głuszyna, Krzesiny”, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 2009.