Poznańska Wiki
Poznańska Wiki
Kino Słońce Poznań - widownia

Kino Słońce Poznań - widownia

Wczytywanie mapy…

Kino Słońce - otwarte 20 grudnia 1927 r. (w miejscu kina „Pałacowego”) kino zlokalizowane przy Placu Wolności 6. Miało powierzchnię 2500 m kw. i mogło pomieścić 1600 widzów. Był także obszerny balkon i loże. Jego sklepienie imitowało firmament niebieski.

Kino „Słońce” wybudowano w 6 miesięcy (od decyzji do uroczystego otwarcia). Kosztowało 1 mln zł i należało do bogatego kupca i przemysłowca Stefana Kałamajskiego. Nazwę swą zawdzięczało samym poznaniakom, bo wybrali ją w plebiscycie.

Pierwszy seans, projekcja filmu „Zew morza”[1], miał miejsce 20 grudnia 1927 roku.

Niestety, w czasie II wojny światowej „Słońce” uległo zniszczeniu.

Wyposażenie[]

Kino miało klimatyzację latem, ogrzewanie wentylacyjne zimą oraz, jedyne wówczas w Polsce, doskonałej jakości organy koncertowe Wurlitzera, wydobywające z siebie 2 tys. tonów, w tym także efekty onomatopeiczne. Projekcjom filmowym od chwili otwarcia do przełomu dźwiękowego towarzyszyła znakomita, siedemnastoosobowa orkiestra, pod dyrekcją Wincentego Kulczyńskiego. „Słońce” było najnowocześniejszym wówczas kinem w Polsce.

Reklama[]

Kino „Słońce” prowadziło również interesującą politykę reklamową. Jedną z bardziej spektakularnych pomysłów było rozrzucanie z przelatującego nad miastem aeroplanu ulotek reklamowych, zawierających niekiedy bilety wstępu.

Od listopada 1928 kino wydawało również w nakładzie tysiąca egzemplarzy własny, obszerny biuletyn reklamowy o charakterze pisma filmowego.

Własna elektrownia[]

Małgorzata Hendrykowska w publikacji „Miejsce kina w życiu kulturalnym Poznania (1919-1927)” w Kronice Miasta Poznania z 1985 r. pisze:

Aby wykluczyć ewentualne przerwy w projekcji spowodowane brakiem dopływu prądu, a także i dlatego, że wnętrze oświetlało 3600 żarówek, kino posiadało własną elektrownię

Elektrownia ta została odnaleziona przypadkowo w lutym 2013 w oficynie jednej z kamienic przy pl. Wolności.

Galeria[]

Źródła[]