Dom Brandtów (plac Wolności 8) - neobarokowa kamienica z 1912 r. powstała dla firmy handlowej Leopolda i Bertholda Brandtów. Dom ten, z wysuniętym do przodu szerokim wykuszem, został prawdopodobnie zaprojektowany przez Martina Sonnabenda.
Architektura[]
Architektura obiektu odbiega znacząco od pobliskich realizacji, np. Banku Włościańskiego, czy domu handlowego Hassego. Według Marcina Libickiego, budynek jest niezdecydowany architektonicznie i brak mu myśli przewodniej, niefortunnie zaaranżowana część centralna w kontraście z ponurymi niszami balkonów.
W budynku mieścił się wielki „Magazyn sprzętów kuchennych, szkła i porcelany” firmy Moritz Brandt oraz sklep Stefana Centowskiego z konfekcją męską. Na dwóch dolnych kondygnacjach znajdują się przeszklone lokale, dawniej użytkowane jako jednoprzestrzenne.
Podobno przy wejściu do budynku, w latach 50. XX wieku, (według innych teorii w latach 30. podczas PeWuKi) umieszczono dwie płaskorzeźby związane ze sportem - Łuczniczkę i Dyskobola, początkowo nagie, później dorobiono im spodenki. Choć inne źródła np. „Przewodnik po zabytkach i historii” pod redakcją Janusza Pazdera, wskazują, że rzeźby były umieszczone przy wejściu do budynku nr 6 - domu handlowym Michaelisa i Kantorowicza. Po roku 1989 płaskorzeźby usunięto.
Obecnie budynek nadal pełni funkcje usługowe - mają tu siedziby oddziały Banku BPS i Banku Millennium oraz na wyższych piętrach mieszkania.

